UPDATES

11 april 2012:  Manu even meegenomen naar de d.a., oedeem was een stuk minder en ik hoefde niet door te gaan met de medicatie gelukkig

 10 april 2012: Met Manu gaat het redelijk, hij is echter door de Cortison incontinent geworden en ik heb dan ook de dosering verlaagd want hij plaste zijn mand en zichzelf continu onder. Hij is toch nog niet helemaal  lekker in zijn vel.

4 april 2012: We zijn net terug van de dierenarts omdat Manu sinds gisteren op 3 pootjes loopt, hij gebruikt zijn gehandicapte pootje helemaal niet en heeft er pijn aan. Er is een foto gemaakt daar was gelukkig niets op te zijn maar het was ons al opgevallen dat het bij de teentjes dik en warm was, hij heeft daar oedeem (vochtophoping) en krijgt nu cortison hiervoor.


17 maart 2012: Onze Manu moet ik tegenwoordig 's ochtends naar buiten commanderen want meneer heeft er totaal geen zin in en blijft liever lekker liggen. Oke toen het heel koud was maar het is al dagen prachtig weer dus hop hop uit de veren. Met enig protest hijst hij zich overeind en begint dan aan zijn tour van het terrein. Hij begint gelijk links en loopt dan helemaal langs het hek, door de boomgaard, dan de trap op, naar het grote veld en weer linksom door het bos langs het hek. Soms snijdt hij een klein stukje af maar meestal maakt hij het rondje af. Regelmatig wordt er onderweg geblafd tegen grote stenen, dikke takken of onzichtbare vijanden. Maar hij heeft zijn taak er dan weer op zitten en kruipt dan snel in een mandje om verder te dromen van wilde achtervolgingen.

23 december 2011: Manu begint oude mannen kuren te krijgen, hij wil ’s ochtends nu het kouder is niet naar buiten, en houdt zijn plas gewoon een paar uur extra op. Maar is hij eenmaal buiten dan neemt hij ook de tijd om alles te onderzoeken of er niets veranderd is en of er geen rare dingen op het terrein zijn. ’s Avonds zit hij graag naast Fred als dit plekje niet door Sonia is ingenomen. Zijn gezondheid is goed gelukkig al merken we wel dat hij meer last heeft van zijn half verlamde achterpootje.

1 november 2011  Manu:  hij blijft onze grote ‘vriend’ , al onze honden hebben een bijnaam en die van Manu is “grote vriend”. Manu komt regelmatig even bij je staan en krabt dan met zijn pootje tegen je been “ik wil aandacht”.  Bijna elke morgen staat hij naast mijn bed, krabt dan even en wil dan een paar minuutjes lekker tegen mij aanliggen voor we opstaan. Met zijn achterpootje gaat het naar omstandigheden goed, je merkt dat hij ouder wordt en er iets meer last van krijgt maar heeft er gelukkig geen pijn aan. Lange wandelingen maken kan hij echter niet meer.

 Update 19/9: Onze Manu wordt ook al weer 12, behalve dat hij te zwaar is (het zal de leeftijd wel zijn want als er een hond weinig eet is hij het wel), doet hij het goed. Vergeleken met een paar jaar terug is zijn pootje wel slechter geworden. Hij knakt meer door, slingert meer en hij hinkt ook vaker. Toch lijkt het gelukkig geen pijn te hebben. Manu is de hond die het liefste de hele dag buiten ligt in het zonnetje, soms “vergeten” we hem bijna binnen te halen (niet echt natuurlijk) maar ’s avonds moeten we hem wel 10 keer roepen wil hij opstaan en sloffend naar binnen komen “oke oke ik kom al, omdat jullie het willen”.
Update juni 2011: Manu ? Wie is Manu? Oh ja die hond die de hele dag buiten ligt! Hij vindt het heerlijk buiten en ik moet hem s avonds echt naar binnen "bonjouren" want anders zou hij waarschijnlijk ook nog de nacht buiten doorbrengen. Hij slaapt, snuffelt, graaft en jaagt. Vorige week heeft hij weer 2 molletjes te grazen genomen. Niet leuk maar ja het blijft een podenco. 
Als hij binnen is dan wil hij graag in je buurt liggen. 
  
Je merkt wel dat hij ouder aan het worden is, zijn half verlamde pootje sleept meer dan vroeger en hij rent ook niet zo hard meer. Maar hij heeft er gelukkig geen pijn aan.

24/1 Manu heeft met de winter iets meer last van zijn pootje maar gaat toch nog graag mee wandelen.