In juni 2011 is Oortje (Oriane) toch redelijk onverwacht bij stichting Dj-Imba komen wonen.

Ik kreeg een mail in mei van de voorzitter van stichting Alerte SoS, via hen zijn al diverse honden bij ons gekomen. Of er een aantal oude honden op de Dj-Imba site mochten voor de ‘ter adoptie’ pagina. Uiteraard. Een van de honden was Oriane.

Het verhaal van Oriane is een van velen, haar hele leven bij een vrouwtje gewoond, deze is in april overleden en de kinderen brachten haar naar de dierenarts om in te laten slapen omdat ze er niet voor wilden zorgen. De dierenarts weigerde dat omdat Oriane in goede gezondheid is en 12 niet extreem oud. Dus werd Oriane in een asiel gedumpt. Hier kwijnde ze al snel helemaal weg en de beheerder van het asiel nam contact op met Nikol (voorzitter Alerte SOS), Oriane werd in de pleeg gedaan bij een vrijwilliger die al meerdere teckels had met de bedoeling dat ze daar zou blijven. De mevrouw woont in Parijs in een flat. Oriane bleek echter extreme verlatingsangst te vertonen en gilde alles bij elkaar als zij wegging, uur na uur en natuurlijk gingen de buren klagen. Wat ook te begrijpen is.

Dus kwam de vraag of Oriane bij mij zou mogen, aangezien ik geen buren heb en ik toch veel thuis ben (zeg maar altijd thuis ben). Dus gisteren werd Oortje (zoals ik haar nu noem) gebracht.

Het is echt een teckel, aan een kant onafhankelijk en eigenwijs maar met een klein hartje. Ze had zich natuurlijk in die paar weken aan haar nieuwe vrouwtje gehecht en wilde hier weg, weg naar haar toe. Ze krijgt gewoon de tijd om te wennen, ze ligt nu samen met Scruffles in een mandje onder het bureau, ze heeft lekker geslapen vannacht en als ik de kamer uitga dan blaft ze inderdaad.

Ze is behoorlijk te zwaar logisch want ze is in vijf weken volgestopt met eten (biefstuk, aardappels, hart, lever, nieren). Nu hier moet ze gewoon met de groep mee eten, geen luxe behandeling hoor.

Vanmorgen was ze al zelf naar het veld gelopen toen ik de deur opendeed en zat daar midden op het veld te huilen, toen ik haar ging zoeken ging ze eerst hard naar het bos rennen, het hele bos door, ik erachter aan (want ja een teckel kan graven en ik wil toch eerst een band met haar opbouwen voor ik haar volledig uit het oog verlies ) en vandaar liep ze zelf weer terug naar huis. Dat komt wel goed.

Meters / peters van Oortje
Hanneke Mol
Jeanette Cadee
Mirka Chojecki
Astrid Westerman
Carla van Veenendaal
Miriam Kooiman
Ans Visser
Marike Holtzhuizer

17 maart 2012: Onze oude dame doet het prima, nu het weer de afgelopen week mooi was, gaat mevrouw weer elke keer mee naar het veld. Ik moet haar dan "pakken" , ze zet haar pootjes plat neer en zakt voorover en rent dan hard weg. Ongelooflijk bijna 14 jaar oud en nog zo speels. Vorig weekend is ze als enige hond met mij meegeweest naar de beurs waar ik met de handgemaakte zeep stond, ze heeft zich perfect gedragen. Ik had een grote mand bij me met een dikke deken en ze heeft lief liggen slapen, als ik wat rondliep over de beurs bleef ze ook liggen, een keer kwam ze mij zoeken toen ik te lang weg bleef. Iedereen was weg van haar, ze is ook zo ontzettend aandoenlijk, met haar kleine brede pootjes en parmantige kopje. 

23 december 2011: Oortje houdt niet van de kou (wie wil) en ‘s ochtends gaat ze na het eten gauw weer terug naar het bed en duikt onder de dekens. ’s Avonds moet je ook altijd goed zoeken waar er ergens een grote bult ligt want ook dan heeft ze zich onder een deken in een of andere hondenmand verstopt. Niet zelden laat een hond zich in een mand ploffen en hoor je een grauw onder de deken vandaan komen. Aangezien je ook kan blaffen onder een deken zien we regelmatig een bult heen en weer bewegen waar geluid uit komt. Qua gezondheid doet ze het goed en dat terwijl ze toch ook al 13 jaar is!

1 november 2011 Oortje: ons kleine kwek doet het prima, ze blaft nog altijd alles bij elkaar en is vrolijk en bezig. Je merkt wel dat het een oud dametje is want als het ’s ochtend koud is (we hebben al wat nachtvorst gehad) gaat mevrouw snel weer onder de dekens na haar ochtendplasje en loopt geen ochtendrondje mee. Ook ’s avonds zijn we haar vaak kwijt en dan heeft ze zich al ingegraven.  Zij krijgt hetzelfde voer als Scruffles.

Update 19/9: Oortje blijft een enorme blafkont. Blaffen als er een hond beweegt, als ik opsta, als we naar de deur lopen, als ik naar de hal ga, blaffen, blaffen en blaffen.  Ze wil ook altijd bij me zijn, slaapt bij mij, ligt naast me en buiten als we gaan wandelen, kijkt ze 100 keer om of ik er nog wel ben. Ze is nergens bang voor en hangt regelmatig in de lip van Rex als hij tijdens het spelen met Ninja over haar heen dendert. Een klein hondje maar ze voelt zich oh zo groot. Oortje heeft regelmatig rare plekjes op haar lijfje, die eerst een soort korstje zijn, dan een bultje worden en dan open gaan, ze blijven een paar dagen open en gaan dan weer dicht en het blijft dan een kaal plekje. Ik heb er een zalfje voor maar als ze ziet dat ik eraan kom rent ze hard weg.

Update 18/7: Oortje doet het goed, ze is zo vrolijk en kan je aanmaken met zo'n intense blik dat je gewoon smelt. 

update 15/6 Met Oortje gaat het goed, ze begint zich al behoorlijk aan mij te hechten en volgt me overal. Dat ze ook wel wat heeft meegemaakt is inmiddels ook duidelijk, ik mag haar niet zomaar oppakken of over haar achterkant aaien. Ze eet goed, lust alles en heeft vanmorgen zelfs een beetje gespeeld. 
  Ze heeft ook besloten dat ze 's nachts op bed wil liggen, wat wel wat problematisch is wanneer er al diverse honden liggen.  En onder een dekentje kruipen vindt ze heerlijk.

Afgelopen weekend is ze meegeweest naar de workshops in Nederland. Ze heeft het heel goed gedaan, wel een beetje geblaft als de andere honden gingen blaffen maar over het algemeen best rustig gebleven. Ik heb haar zelfs op de Rottedijk even los laten lopen! Ze wordt ook steeds aanhankelijker. En ze vindt het heerlijk om te spelen, ik moet dan net doen of ik haar ga pakken en dan rent ze hard weg, pootjes gespreid mij uitdagend en je ziet haar genieten. Ze rolt ook heel graag op haar ruggetje op het gras.

Ze heeft wel twee vreemde plekjes op haar rug, wat begon als een klein bultje en groter werd tot een soort droge korst die er dan afviel waarna ze een kaal plekje overhield. Ze heeft er verder geen last van maar ik mag er niet aanzitten.

Oortje heeft haar plekje absoluut bij ons gevonden, ze ligt elke avond met de andere twee kleintjes op de stoel of bank naast mij.