Al jaren vangen we gehandicapte en oude honden op, maar voor 1 keer wilden we eens een pup. Een hond zonder “rugzakje”. Een vriendin zou naar Spanje gaan om honden te halen en ik bood aan dat ze op de terugweg bij ons konden overnachten met de honden. Toen ze arriveerde en er uit de auto allemaal witte pluizebollen kwamen rollen samen met moeder Barzoi waren we verkocht.

Saar werd gekozen en mocht in Frankrijk blijven. Met een moeder als Barzoi en een pa Greyhound, waren we erg benieuwd wat daar uit zou groeien.

En groeien deed ze! En dat we een pup hadden zouden we weten. Hoeveel sloffen er gesneuveld zijn heb ik maar niet meer bijgehouden. Maar oh wat een plezier beleefden we aan dat kleine ding, zelfs de oude garde kreeg wat jeugd terug en tot onze enorme vreugde begon zelfs trauma hond Sisqo te spelen! Iets wat hij nog nooit in zijn leven echt gedaan had met een andere hond.

Saar is inmiddels 4 en opgegroeid tot een prachtige hond, met de rug en slanke lijf van een Barzoi, en de rest van pa. Nadat ze vorig jaar januari in een depressie raakte (echt waar gebeurd) toen pleeghond Lara wegging, ze wilde niet meer spelen en rennen, hebben we Ninja erbij geadopteerd. Met de rest van de roedel op leeftijd had ze niemand meer om mee te rennen (tante Guusje wilde wel spelen maar ja die was ook al op leeftijd en ging niet zo hard en snapte ook Saar haar spelletje van tikkertje spelen niet). Speciaal voor haar maar wel onder de voorwaarde dat die twee moesten klikken. En hoe klikten ze! Ze zijn onafscheidelijk, ying en yang, volledig aan elkaar gewaagd, beste vriendinnen.

Saar moet kangaroe bloed in zich hebben want ze maakt nog steeds de gekste capriolen, ze springt, draait, hupst en nog nooit heb ik een hond zo gek zien doen. Vooral als ze aandacht wil. Sinds ongeveer een jaar is Saar helemaal op Fred (ex) gericht, wanneer hij naar Frankrijk komt, besta ik niet meer, zij slaapt als enige hond bij hem boven (in bed natuurlijk), volgt hem overal en ligt hem amechtig aan te kijken.

Met de komst van opvang Duitse Herder Rex heeft ze er een nieuwe vriend bij, samen met Ninja, spelen ze en ze doet zelfs voorzichtig met hem en rent dan niet weg maar blijft bij hem omdat hij niet snel kan lopen. Ongelooflijk om te zien (zie de video op Rex zijn site).

Saar geeft de dag altijd weer een gouden randje met een glimlach.

Mevrouw A. Schouten - Honing 
Cindy Proesmans

18 maart 2012: Hier een berichtje van jullie Saar. Met mij gaat het goed, we hebben heel mooi weer gehad en dus ga ik graag naar buiten. Ik spring en rol over de grond en maak mijn tweebeners aan het lachen omdat ik zo gek doe. Soms speel ik tikkertje met Ninja of Moira, maar ook wel met Nell of Tara. Rex wil ook vaak spelen maar ik ben veel te snel voor hem. Jammer genoeg mag ik nog altijd niet met de kippen spelen, dat vind ik wel heel flauw. Pas was ik weggelopen, nou ja ik wist wel waar ik was hoor, maar ik rook zoveel spannende geuren dat ik geen zin had om terug te gaan. Die domme tweebener had de deur opengelaten dus ben ik samen met Ninja er van door gegaan. Na een hele lange tijd ben ik toch maar teruggegaan, Ninja was ik al kwijt. Ik was de rest van de dag wel heeeel erg moe en de dag erna ook. Maar oh wat was dat spannend!!

23 december 2011: Saar blijft een verwend meisje, die Fred om haar pootjes wikkelt en daardoor ook soms wat arrogante trekjes vertoont naar de andere honden toe. Ze kan nog altijd vreselijk gek doen, springen als een clown en natuurlijk rare plekken zoeken om te slapen.

1 november 2011  Saartje: ons verwende jonge dame is blij nu Fred hier permanent woont, want ze slaapt elke avond bij hem en ik besta niet meer voor haar. Ze is volledig op hem gefocusd en volgt hem overal.  Hoewel het ook een beetje de bouw van haar moeder is (Barzoi) is ze toch wel heel erg mager, ze is ook snel moe maar eet en drinkt verder goed en normaal.

Update 19/9: Saar is een week van streek geweest over de komst van Tara en Moira, ze wilde niet mee naar het veld, en heeft liggen mokken in een mand. Ze wilde ook geen koekjes of knuffels. Nee ze was boos. Gisteren is ze begonnen met Tara uit te dagen in huis, buiten nog niet want Tara is zo sterk en aanwezig dat ze dat een beetje eng nog vindt. Typisch Saar, zo’n stoere mond maar oh zo’n klein hartje.