Mijn naam is Sonia, ik woonde in Portugal in een opvangcentrum. Ik was daar al heel lang, zo lang dat eigenlijk niemand wist wanneer ik gekomen was. Ik wist het zelf ook niet meer want ik ben al heel oud. Ik kan ook niet zo goed meer horen en ik slaap tegenwoordig heel veel. Als ik sliep kon ik mijn plasje niet ophouden dus lag ik vaak dagen in een natte mand.
Ik had de hoop al lang geleden opgegeven dat ik iemand zou vinden die van mij wilde houden en mij een eigen mandje wilde geven. Alle andere hondjes zag ik om mij heen steeds weggaan met een blije snoet maar niemand zag mij. Dus scharrelde ik maar een beetje rond in de lange gang waar mijn mand stond en ging dan weer slapen. Ze waren best lief voor mij hier maar ze hadden het heel druk met voor alle dieren zorgen, dat snapte ik best wel.

Toen in mei gebeurde er echter een wonder, een van de tweebenen kwam binnen met een grote grijns op haar gezicht en tranen in haar ogen. Ik snapte het niet zo goed, huilen doe je toch als je verdriet hebt? Maar waarom lachte ze dan? Ze vertelde mij dat ik weg mag. IK? Ik mag weg? Waarheen dan? Ze vertelde dat ik naar een eigen huisje ga, met een eigen mandje en andere vriendjes, ik moest er ver voor reizen maar er wachtte iemand op mij die veel van mij ging houden en waar ik nooit meer weg hoefde. Ik snapte het niet, waarom wil iemand mij, zo’n oud hondje nou hebben? Ze zei dat er daar heel veel oude hondjes wonen. Ik kon het nauwelijks geloven, ik ging mijn eigen familie krijgen!

**
Op 29 juni ben ik Sonia bij Aanifeira in Portugal gaan halen. Hieronder staat het verhaal van de reis te lezen. 

Sonia april 2012

Sonia op Aanifeira blog.

Sonia is famous :  
http://www.animalrescuechase.com/rescue_showcase/story.php?id=803 

17 maart 2012: Al dagen is het prachtig weer en dus genieten alle hondjes van het zonnetje. Sonia tillen we wat vaker uit haar stoel en dan loopt ze buiten lekker te kuieren. Aangezien Fred een andere stoel heeft gekregen van mijn ouders, heb ik nu de stoel van Sonia (waar Fred altijd inzat) en dus zit ze nu elke avond bij mij, of eigenlijk ik bij haar. Ze kijkt me dan aan met haar slechte oogjes en ik krijg likjes en pootjes. Het is zo'n intens lief hondje en we zijn zo blij dat ze hier is. Een paar keer per dag krijgt ze het op haar heupen en dan gaat ze gek liggen rollen in haar stoel, we moeten daar erg om lachen want ze is op dat soort momenten gewoon simpelweg gelukkig.

23 december 2011: Sonia onze lieve portugees begint langzaam meer los te komen, ze komt regelmatig even naar je toe gelopen om een knuffel te halen. ’s Avonds als we naar bed gaan is het vaste prik. Mevrouw wil in de stoel slapen! We zetten haar bij de deur om een laatste plasje te doen, ze loopt dan buiten wat rond en als ze naar binnen komt gaat ze gelijk richting stoel en moet je haar erin tillen. Ze is een super makkelijk en lief hondje.

1 november 2011 Sonia doet het goed, ze is alleen, ondanks de Propalin, toch wat incontinent. Vooral ’s nachts verliest ze steeds een beetje urine. Gelukkig hebben we een doos met handdoeken gekregen van Betty Koers, waar ze dan ’s nachts in haar mandje op ligt. Verder gaat het prima met haar, ze ligt regelmatig gek te rollen in haar mandje en wil dan met je hand spelen. En natuurlijke elke avond op de stoel naast Fred. Als medicatie krijgt ze Propalin, en ze krijgt speciaal voer , ze beet zich altijd heel veel en nu ze dit eet gaat het een stuk beter. Helaas is dit voer erg duur dus uw steun aan haar blijft hard nodig.

Update 19/9: Met Sonia gaat het goed, ze ligt het liefst in haar mandje of in de stoel naast Fred. Ze heeft nog wel atlijd de medicijnen nodig tegen het bijten en krabben, dit is wel minder maar nog niet volledig over.  Het is een lieve, rustige hond die veel slaapt en heel dankbaar is voor alle knuffels en aandacht die je haar geeft. Soms zie je dan zelfs haar staartje (stompje) zachtjes heen en weer gaan. Uit zichzelf gaat ze niet mee naar het veld maar ik neem haar elke dag een keer mee aan de riem, als ik haar los laat scharrelt ze wat rond maar gaat dan toch gauw weer naar binnen, lekker veilig.

Update 30/8 : Ook even gevraagd over Sonia want nadat ik met de Dermipred was begonnen was ze ineens volledig "lek", oftewel ze liet haar plas lopen en ik moest 4-5 keer per dag haar mandje verschonen (gelukkig ligt ze op onderleggers die de urine opvangt). Wat blijkt de Dermipred heft de werking van de Propalin op! Nu was ik al eergisteren gestopt hiermee omdat ik zoiets vermoedde en vannacht was ze ook droog gebleven. Als ze dus weer gaat krabben mag ze dit medicijn niet meer hebben.

Update 25/8: Omdat Sonia weer heel erg aan het bijten was, vanmorgen naar de d.a. met Chico speciale shampoo gekregen plus medicijnen, ze heeft ook een injectie gehad. Ik heb gevraagd hoe het komt dat haar huid zo zwart is op haar buik (zwarte vlekken). Volgens de da komt dit doordat ze dit al heel lang heeft en er nooit iets aan gedaan is, door het vele bijten gaat de huid dan een soort pigment aanmaken. Arm meiske.

Update 18/8: Ook Sonia had ik meegenomen omdat zij vanaf dat ze hier is, heel veel zich bijt, overal, rug, buik, pootjes en dan echt helemaal panisch doorbijten. Ze heeft geen vlooien en volgens de da heeft ze wsl een huidallergie. Ook zij kreeg een injectie en medicijnen mee.

13/7 Kleine Sonia is inmiddels 2 weken bij ons, afgelopen weekend was ik naar Nederland en is zij thuis gebleven bij Fred en de andere honden. Dat is allemaal prima gegaan. 
Ze heeft tot nu toe 2 keer in haar slaap geplast maar omdat er een onderlegger in haar mandje ligt is dat zo verschoond. Ze begint ook al wat meer praatjes te krijgen, wanneer een hond te dicht bij haar mandje komt, komt er een schor blafje uit, ‘wegwezen’!
Ze eet goed en is een echte kroeldoos, als je haar maar eventjes aanhaalt komen haar pootjes gelijk om meer vragen.
’s avonds neem ik haar vaak bij mij op de bank en dat vindt ze prima, getuige de foto. Hoewel ze wel zelf naar buiten loopt als ze moet, neem ik haar vaak aan de riem mee naar het grote veld omdat ze uit zichzelf nog niet zo ver gaat wandelen. Als ze daar eenmaal is, snuffelt ze rustig rond maar houdt mij wel in de gaten. Ze ziet erg slecht, ik denk tot op ongeveerd 2 meter, sta je verder weg dan ziet ze je niet. 
Ze slaapt veel, wat logisch is om haar leeftijd.  Ze is een heel lief hondje.

30/6 Sonia is er!! Ze is heel lief, doof, ziet slecht en haar achterpootjes zijn zwak maar ze geniet. Ze heeft het terrein al verkend en een mandje gevonden. Zie hieronder voor het verslag van haar reis.

My name is Sonia and I live in an animal shelter in Portugal. I have been here for a long time, and nobody really knows when I actually came here. I don’t know it myself either because I am very old. I cannot hear well and these days I sleep a lot. Whilst I sleep I have trouble with my bladder and wet myself, but can’t do anything about it. I had given up all hope to ever find someone that would look after me and give me my own doggy basket to lie in. Around me I saw other dogs repeatedly leave with a happy snout but no one ever saw me. So I walk around a bit, and then go back to sleep. They are very kind to me here, but understandably they are very busy looking after all the animals.
      Last week a small wonder happened. A two legged being came inside with a huge smile on her face and tears in het eyes. I didn’t understand too well, crying is for grief and sorrow isn’t it? But why is she smiling? She told me I am allowed to leave. ME? I can go? Where to?  She told me I am going to my own home, with my own doggy basket and other friends. I have to travel a long distance but someone is waiting for me who is going to love me very much and where I will never have to leave. I didn’t understand, why would anyone want such an old dog like me? She said that where I am going there are a lot of old dogs living. I could hardly believe it and now I can cope with every day. I am going to get my own family!!
** 13/7Little Sonia has been with us two weeks now, last weekend I went to the Netherlands and she stayed home with Fred and the other dogs. That's all gone very well.
 She has so far 2 times urinated in her sleep, but because there is a special mat in her basket it can be changed easily. She begins to get a bit more brave, when a dog comes near her basket, she gives a hoarse bark, 'get out'!
 She eats well and is a real huglover, when you only briefly touch her, her paws immediately ask for more. In the evening I take her with me often on the sofa and she loves that, judging by the picture. Although she goes out by herself when she has to do her thing, I take her often on the leashto the big field because by her self she doesn’t go that far a walk.  When she arrives there, she quietly is sniffing around, but keeps me in the eye. Her eyesight is really bad,  Ithink up to approx 2 meters, when you are further away she does not see you.

She sleeps a lot, which makes sense for her age. She is a lovely dog.

Update 18/7: Just went to the vet because she is biting herself lot since she got her. She probably got a skin allergy and got an injection and medication.