Januari 2013 - 6 (?) jaar
|
De mentaliteit van de bewoners in het binnenland van Spanje ten opzichte van dieren is harder dan die aan de Costa’s. Dankzij de enorme inspanningen van een drietal vrouwelijke Spaanse vrijwilligers is het dodingsstation van Cuenca sinds januari dit jaar een “asiel” geworden waar maximaal 120 honden mogen verblijven. Ieder kwartaal krijgen ze controle en wordt het overschot afgemaakt.
Beetje bij beetje leren de goedwillende Spaanse vrijwilligers in het asiel Cuenca hoe ze een asiel moeten runnen, want daar komt heel wat meer bij kijken dan je in de eerste instantie zou denken. In september 2011 komt de inspectie wederom kijken en de vrijwilligers houden hun hart vast! Omdat er bijna geen adopties zijn vanuit de regio is alleen hulp van buitenaf de redding voor deze honden. Omdat het asiel middenin een gebied ligt waar veel gejaagd wordt zijn er heel veel galgo´s en podenco´s. Dit zijn uiteindelijk de honden die ook blijven zitten. Het zijn bijzonder leuke, lieve en zachtaardige honden, maar helaas niet erg bekend als gezinshond. De vrijwilligsters van dit asiel hebben allemaal een gewone baan, al hun spaarzame vrije tijd brengen ze door in het asiel. Moira, Nell en Tara zijn in september bij stichting Djimba gekomen omdat er grote kans was dat zij in het asiel gedood zouden worden, en de kans op adoptie in Spanje bijna nihil is voor een oudere hond. Peters / meters van TaraAdrie van Seventer
Miranda van Blitterswijk Yannick van de Ginste Femke Rooijakkers Yvonne van Weeghel www.pootjes.org Wendy van Aken Peter Berkel 
Hittegolf augustus 2012
augustus 2012
Maart 2012
Tara februari 2012
Tara eind december 2011
December 2011
September 2011:
     |
Updates15 mei 2013:
Alle drie (Tara, Moira en Nell ) uit hetzelfde Spaanse asiel, en behalve dat ze vaak met zijn drietjes op mijn bed liggen te slapen is er geen speciale band en dat terwijl Moira en Tara samen door ons zijn opgehaald. Tara blijft een hond met een enorm klein hartje. Pas moest ik haar een pil geven tegen de diarree, en omdat ze hem bleef uitspugen (ja hoor gewoon het plakje vlees opeten waar het in gerold zat), even achter in haar strot geduwd, 2 seconden klaar. Het heeft 10 dagen geduurd eer ze weer iets uit mijn hand durfde aan te pakken. Wat dit beestje heeft doorstaan, ik weet het niet maar het is niet prettig geweest. Tara is wel wat op zichzelf, ze houdt er niet van als anderen tegen haar aan liggen en kan dan enorm te keer gaan (veel geblaat weinig wol). 8 april 2013: Tara heeft heel veel last van rommelbuik, overdag en ’s nachts. Tips zijn welkom. Ze begint ook ineens waaks te worden en gaat enorm te keer als ze in de tuin van de gasten honden ziet. Tara is een lieve hond, die ongelooflijk aanhankelijk is en daarnaast ook prachtig van kleur en vacht geworden is. 5 maart 2013: afgelopen week kwam Tara ineens de keuken uitlopen met in haar bek een ei, heel zachtjes sloop ze de kamer in maar ja ze wist niet goed wat ze nou met dat ei aan moest maar wilde het ook niet los laten. Toen kreeg ze het door en het ei werd met smaak verorberd, met zoveel smaak dat ze gelijk weer richting keuken ging om superzachtjes van het aanrecht nog een ei te pakken. Tara is zo wie zo in staat om dingen heel zachtjes te doen want soms word ik wakker en dan ligt ze in elkaar gerold aan het einde van mijn bed. 4 februari 2013: Tara: vrolijk, blij, onderdanig, dat is Tara. Kan gerust een half uur naast je zitten te slapen. Zitten inderdaad. Oogjes dicht. Nou ja slapen is ook een groot woord want als ze maar even denkt dat je naar haar kijkt, duwt ze gelijk haar neus onder je arm en gaat je koffie over je tafel heen. 28 november 2012: Tara zo zachtaardig, zo mishandeld, zo dankbaar voor aandacht. Tara kan dansen, ze springt niet maar maakt kleine huppeltjes en kwispelt als een gek, ze is zo ontzettend blij met knuffels, je ziet haar dan stralen. Tara wil als het even kan altijd bij je in de buurt zijn, en doet er alles aan zodat je haar opmerkt. Een lieve hond die waarschijnlijk heel erg veel heeft meegemaakt en toch nog vertrouwen in de mens heeft. 20 augustus 2012: bijnaam Taartje. Een lieve, blije, onderdanige hond. Rustig en stapelgek op knuffelen, het liefste de hele dag op je schoot wat lastig is gezien haar gewicht en grootte. Tara had het ook zwaar met de warmte maar wilde niets weten van de coolcollar of coolmatten. Ook een natte handdoek wilde ze niet over haar heen hebben. 27 juni 2012: Tara blijft een zachtaardige, rustige hond die vaak op de achtergrond is. Ze houdt enorm veel van knuffelen en kruipt dan het liefste in je. (of op je.). Gisteren zijn haar nagels bij de dierenarts geknipt. Ze is panisch als je aan haar poten komt dus thuis lukte dat absoluut niet. Bij de dierenarts was het ook heel eng voor haar maar met 3 man is het gelukt, het was hard nodig. 18 mei 2012: Tara: wat is deze hond toch veranderd, nu kan je zien hoeveel ze mee gemaakt heeft, ze is snel bang en kan in elkaar krimpen als ze denkt dat je iets gaat doen (bijv als je haar roept om naar buiten te gaan). Ook Tara heeft vaak last van diarree dus morgen bij de dierenarts even navragen of wat Chico heeft besmettelijk kan zijn. 18 maart 2012: Hier een berichtje van jullie petekind. Tara is meer en meer de grootste kroelkip van alle honden aan het worden. Ze presteert het zelfs om op schoot te kruipen waarbij ze haar kopje onder je oksel duwt. Een beeeetje zwaar schoothondje! Ze kwispelt vaak zo hard met haar staart dat haar kont haar neus raakt! Ze laat ook meer van zichzelf zien en durft zich kwetsbaar op te stellen, zo wil ze s avonds vaak niet naar buiten en kruipt dan helemaal weg in de stoel of bank. Tara begint ook nu in je hand te bijten (zachtjes) als ze je aandacht wil, en ondertussen maar kwispelen. Wat een bijzonder zachtaardige hond is dit toch. 6 februari 2012: Vanmorgen is Tara gesteriliseerd, alles is goed gegaan en het meisje is weer thuis. 23 december 2011: Tara is loops geworden want inhoudt dat ze dus niet loops was toen ze kwam maar dat het inderdaad (zoals een van de cursisten tijdens een workshop zei) nageboorte was en dat betekent weer dat ze een nestje gehad moet hebben, vlak voordat ze bij ons kwam. Je vraagt je dan ernstig af wat er met de pups gebeurd is..... Tara en Chico zijn stapelgek op elkaar en liggen vaak samen in een mand of op de bank. Tara is een hele zachtaardige hond die laag in de roedel staat, ze is bang voor stemverheffing, een onverwachte beweging en je mag al helemaal niet aan haar poten of achterste zitten. Dat zij veel heeft meegemaakt is duidelijk. Tara kan pas over een maandje gesteriliseerd worden wanneer haar loopsheid ruim voorbij is. 1november 2011 wat is zij veranderd, van een hond die overal lig en eeltplekken had, is ze nu een prachtige hond geworden, ze is een brok energie en gaat volledig uit haar dak op het veld. Ze wil met iedereen spelen en rennen. Ze is ongelooflijk aanhankelijk maar heeft ook veel rottigheid meegemaakt, als we haar pootje zachtjes beetpakken (om haar te laten wennen aan nagels knippen) krimpt ze in elkaar, ze sluit dan haar oogjes en is vreselijk bang. We blijven dan tegen haar praten en haar staartje kwispelt heel zachtjes, ze kruipt dan naar je toe, je hart breekt. Het is een ontzettende lieve hond die ons hart volledig gestolen heeft. Tara krijgt 1x per dag een harttabletje omdat ze een zware hart ruis heeft. Update 19/9: Tara is een geval apart, een brok energie en wil. Ze komt helemaal los, rennen met Ninja over het veld, tegen je op springen, haar kop in je hond duwen en zachtjes bijten. Maar ook buiten fixeren op de kleintjes als die rennen (dus gelijk corrigeren), binnen hetzelfde met de katten. Ze heeft ook ontdekt hoe de nieuwe vuilnisbak (waarvan ik hoopte dat hij hond proof zou zijn) open kan en haalt van alles eruit. Ze kan heel hard blaffen wanneer ze aandacht wil. Een hond met een sterke wil en persoonlijkheid die een consequente en duidelijke leiding nodig heeft. Maar ook met een heel klein hartje die op haar rug rolt als je tegen haar praat en in elkaar krimpt wanneer je je stem verheft. Update 12/9: Tara heeft veel pups gehad en een zware hartruis, ook dat vermoedde ik al omdat ze enorm ’s avonds ligt te hijgen en zwaar te ademen en vaak ligt ze te hoesten. De d.a. wil haar eerst even tot rust laten komen en dan bekijken of we haar op medicatie zetten. Als ze nl op hart medicatie gaat moet ze daar de rest van haar leven op blijven. Ze kan over een maandje gesteriliseerd worden wanneer haar loopsheid ruim over is. De kans om voor Tara nu een huis te vinden is erg geslonken want de hartmedicatie is niet goedkoop. Tara krijgt ook medicatie tegen het bijten en krabben, ze heeft geen vlooien en ik heb haar al gewassen met een speciale shampoo maar ze heeft, net als Sonia, erg last van een gevoelige huid en bijt en krabt zich veel. Update 9/9: Gisteren is Tara samen met Moira en Galina gearriveerd. Wat een lijfje... een en al doorligplek, van pootjes tot kop aan toe. Ze is lief en vrolijk, haar staart houdt niet op met kwispelen, ze heeft al buiten gerend. Maar binnen is ze bang om geslagen te worden en kruipt in elkaar, als je zegt dat alles goed is, dan komt ze kwispelend naar je toe, zo blij met aandacht. 30/8 : Tara komt volgende week bij ons wonen Update 26/8 : de bloedtesten zijn allemaal negatief. Op de blog is een financieel verslag te lezen van de redding van de vier hondjes. Update 24/8: de kattentest is goed gegaan, ik schrok wel van de foto's en kan niet geloven dat zij pas 4-5 jaar is. Foto's van de reis op de Fotopagina
|
|||||
Tara in Spanje
