Bijna gelijk met Kayla kwam Tippy, op een dag stonden er twee meisjes voor de deur (we woonden nog in Dongen) met 2 kittens, of wij die wilden want de boer wilde ze doodmaken. Dus wat doe je, je neemt ze op. Kayla ontpopte zich als jonge moeder en Tippy en haar zusje (die later geadopteerd werd) werden door haar grootgebracht. Tippy is dus al vanaf 4 weken bij ons, is gewend aan de honden en aan alle huishoudelijke zaken maar het blijft een rare. Aanhalen mag wel alleen wanneer ze in een mandje ligt, oppakken mag niet, als je haar roept rent ze hard weg. 

Tippy denkt dat ze een hond is en eet hondenbrokken en is stapelgek op sommige van onze honden waaronder Hera die pas overleden is en Quinty, als ze die ziet rent ze er heen en begint heel hard kopjes te geven.

Spelen heeft ze nooit gedaan. Ze is vaak het mikpunt van pesten van Jason en Monty en zelf wil ze Kayla nog weleens terugpakken.  Van de band die ze als jonge poezen hadden is niets meer terug te vinden. Tippy is de enige kat die weinig buiten in de kennel zit, ze is heel erg op zichzelf.

Tippy heet eigenlijk Tippy III. Mijn allereerste poes heette Tippy, ik kreeg haar toen ik 7 was, daarna kwam toen ik op mijzelf woonde Tippy II en om de traditie erin te houden heb ik haar ook weer Tippy genoemd.

Het gekke is dat de katten zelden of nooit bij elkaar liggen, het zijn echt vier individuen.

Theo van Mourik

23 december 2011: Tippy blijft een ijskonijn. Ze kan enorm om aandacht vragen, luid mauwend zitten op de leuning van de stoel maar jemag haar absoluut niet oppakken. Je kan haar kroelen op haar kop maar als je maar neigt naar oppakken is ze verdwenen. Tippy is heel erg dik en we vermoeden dat dit komt omdat ze ’s nachts uit de hondenbakken staat te eten. Overdag eet ze namelijk heel erg weinig.